Vergeten

ik kijk naar stilstaande beweging…
voel stekende pijn in ogen,
waarin jij ooit mee ging…
je draaide je rug,
en ging weg…
ik schreeuwde je naam,
maar je keek niet terug
kansloos leven
jij maakte deze wereld perfect
een wereld waarin ik alles zou geven
gemuurd
achter een realiteit…
gevangen
in een antwoord
ik ben op weg
de korste weg
om eindelijk
en voorgoed
te worden
wat ik nooit wilde