Uit het niets

Ik voel het,
Ik zie het in de lucht hangen.
Gevoel gebruikt mijn handschrift
en voor mijn ogen verschijnt waarheid.

Ik vrees het,
want ik weet het.
Ik twijfel maar
ik weet het.

Ik weet het,
ik voel het.
En dan…

Ik vrees niets.
Ik ben niet bang.
Mij houd niets tegen.
Maar je gelooft nooit
wat een enkele traan kan.
Want ik tril
Ik beef
ik
breek
door de kalmte
en gelatenheid heen

De dag is nog bezig…
vraagtekens twijfelen door me heen.
Wanhoop.
Overal.