Niets wat je zegt

Flitsende beelden schuiven schijnbaar onopgemerkt langs een gezicht.
De wind zweept voorbij de weerspiegeling in de ogen.
De wereld raast voorbij, het licht lijkt gebogen.
Ik heb geen schrik. Dit leven is gelogen.
De ervaring maakt me niet; raakt me niet.
Ik ben niet bang. Van niets dat je zegt.
Ik voel dit leven niet want het is niet echt.
Het is maar bedrog. Want jullie zijn er niet.
Ik ben nooit geweest. Zal nooit bestaan.
Ik ben maar een schim van een déjà-vu
die eindelijk is gedaan.