Naamloze tranen

ik droom een leven…
in de grillen van jouw naam…
ik herval heel even…
voel het licht van jouw bestaan…
ik voel de druppels van liefde ontstaan…
mijn wereld ontplooit zich in een traan…
onzeker en voorzichtig,
vormt zich op mijn wang een glazen baan…
langzaam, zonder weerstand…
over mijn lippen, die jouw aanraking missen…
de leegte die in mijn hart brand…
hoe kreeg twijfel je ooit tot dit vergissen…
ik ben eenzaam op ons strand…
waar de zon mij de rug toe draait…
waar mijn leven me vaarwel zwaait…
ik kijk wachtend…
tot de zon weer opstaat…
en jouw lach, mijn hart ontwaakt…