Het laatste gedicht

Voor het laatst schrijf ik een gedicht.
Voor het eerst schrijf ik de zinnen en woorden,
zonder daarbij te denken aan dood en mijn zelfmoorden.
Voor het eerst denk ik aan wat ik nog niet heb gedaan,
aan de dromen en kansen, waar ik niet achterna ben gegaan.

Ik wil niet alleen sterven.
Ik wil niet verdwijnen zonder iets te hebben bewogen.
Ik wil niet kunnen toveren.
Dat zijn wensen van het kind
dat ik laat leven.

Wat ik wil
is mensen bewegen.

Ik wil je laten weten dat ik nooit heb geschreven
zonder wenen,
dat ik nooit heb geschreven zonder
mijn woorden te menen.
En nu mijn geschrift sterft
vind ik dat je moet weten
en voor altijd onthouden
dat het nooit te laat is om te leven,
om een verschil te willen maken.

Het is nooit te laat
om alles
te geven.