Geen vaarwel

Ik ben gebroken.
Na jarenlang zwijgen,
hebben mijn tranen gewonnen.
Mijn gezicht vult met tranen,
vol pijn maken ze banen
die schreeuwen van pijn.
Wat eeuwig zal zijn
zonder kans te vergeten.
Bedolven onder de pijn
heeft mijn geluk opgegeven.
Ik huil voor me uit.
Ik smeek de nacht om terug te keren,
naar een tijd voor je heen ging.
Ik mis je,
ik smeek je,
ik ween en
ik beef en
ik schreeuw
maar ik mis je.
Want het is niet eerlijk,
niet mogelijk.
Niet te vergeven;
over zoveel pijn heb ik nog nooit geschreven.
Ik weet niet meer
hoe ik verder moet leven.