Dromer

Buiten beweegt een wereld
stil, flitsend over een grijze horizon
ontelbare levens op een snelweg, naar iets ongekend
van ver komt en zwart punt, waarvan ik niets weet
ik vraag me af wie ik zie, maar het is al verleden
de van ver grijze wagen, is al verdwenen
tijd beweegt, al kruipend door een vermoeid lichaam
traagjes als de kleuren van een zonsondergang
zo trekt een groene schijn door mijn gedachten
om uren over te dromen, dagen aan te denken
een zee van gevoelens, geherbergt, in parels van goddelijke herkomst
gouden warmte glijdt als leliebladen over mijn gelaat
je kust mijn leven, tekent mijn lach, bent mijn liefde
koude vervangt de plaatsen waar ooit herrinnering aan jou warmte waren
ik staar naar een wereld, door levenloze grijze ramen, van mijn ik
buiten beweegt de wereld
in de koude van jouw herrinering
droom ik