Oude foto’s duiken terug op,
grijze tinten krijgen weer kleur.
Opeens sta je weer aan haar deur,
afscheid lijkt eeuwig te duren,
en de stappen daarna lijken wel een eeuwigheid.
Een eenzaamheid.
Stap voor stap uit haar zicht wijken,
zonder de waarheid te laten blijken.
Niet meer achterom kijken.
Niet proberen triestig te lijken.
De pijn omdat ze er niet meer staat ontwijken.
Het einde van [...]

Ik heb gevochten
als een ridder.
Met eer.
Ik heb met opgeheven hoofd
mijn vijand aanschouwd.
Ik heb elke beweging van zijn zwaard
een faire antwoord gegeven.
Ik heb gevochten
als een soldaat.
Met moed.
Ik heb gedaan wat nodig was
om niet te verliezen
waarvoor zoveel bloed vergoten is.
Ik heb gevochten
als een kind.
Met dromen.
Ik heb in mezelf
en in anderen
geloofd.
Maar men heeft tegen mij gelogen.
Men heeft in [...]

Ik kruis de nacht,
en verdwijn in straten.
Namen van vroeger,
niet alleen op elke hoek,
wel in elke weerspiegeling,
van wat ik zie.
Ik dwaal langs een station,
waar schijnbare namen
vergeten worden.
Ik kom aan de laatste hoek.
Een vluchtige blik,
vervaagt in voetstappen tijd.
Ik herriner me gebouwen.
Ik zal nooit herdacht worden.
Heel misschien morgen.
Niemand zal ooit weten,
dat ik hier heb geweend,
midden in de nacht
omdat [...]

Ik wil sterven.
ik wil er niet meer zijn.
ik wil weg zijn,
en vluchten van de pijn
want wat ik voel
is meer dan iemand kan verdragen.
Wat ik voel
is meer dan het leven van
een lichaam kan vragen.
Het is die pijn die je voelt
als je ongedane zaken gaat bekennen.
Het is die pijn waarover je niemand mag vertellen
want iedereen schijnt het [...]

Een eenzame schaduw in de nacht.
losgetrokken van geloof en realiteit.
Zwervend door de oude straten van het verleden,
met heimwee naar dan.
In het station staat een wenende man,
tegen een muur waar men zijn levensverhaal lezen kan.
Op het strand staat een treurig meisje dat de zon mist,
terwijl een schaduw weet dat zij dat is.
Een ogenschijnlijk dode reist,
en denkt [...]

Kort genoten seconden
herleven
in
schreeuwenlange maanden.
Pijn
Net scheuren
die je lichaam je aandoen.
Brandend bloed
in je aders,
bijt door je heen
Net messteken
door bloed
en been.
Scheurende stembanden.
Hoor me,
hoe ik ween.

echo’s uit het verleden halen me uit mijn dromen…
ik draai mijn hoofd in mijn kussen, probeer de waak te ontkomen…
drukkende oogleden kunnen mijn tranen geen halt tonen…
parels van verdriet dringen in mijn kussen…
mijn lege lichaam ligt opgerold in mijn bed…
in een eenzame hoek van mijn huis….
verborgen in de donkerte van mijn levenloze buurt…
in de doorzichtigheid [...]