Een ongeschreven liefdesbrief.
Voor de ogen die vertellen dat ze gelukkig is.
Voor de lippen die in stilte verraden
wat woorden niet kunnen vertellen.
Voor de hand
die soms even de plaats van mijn pen vervangt.
Een ongeschreven liefdesbrief.
Voor de droom die maar niet lijkt te eindigen.
Voor de tijd die achteruit lijkt te lopen.
Voor de oneerlijke ophoping van geluk
tenmidden van mijn [...]

Oude foto’s duiken terug op,
grijze tinten krijgen weer kleur.
Opeens sta je weer aan haar deur,
afscheid lijkt eeuwig te duren,
en de stappen daarna lijken wel een eeuwigheid.
Een eenzaamheid.
Stap voor stap uit haar zicht wijken,
zonder de waarheid te laten blijken.
Niet meer achterom kijken.
Niet proberen triestig te lijken.
De pijn omdat ze er niet meer staat ontwijken.
Het einde van [...]

Ik ween.
Niet omdat ik een reden heb.
Integendeel.
Doch ik huil,
alsof ik niets heb.
Want wat ik heb
is niets.
Wat ik mis
heb ik bijna vergeten
zonder dat iemand het wist.
Wat ik mis
is wat ik niet mag krijgen.
Wat ik mis
is waarover ik moet zwijgen.
Want ik zou kapot maken
waarover andere mensen waken.
Ik ben alleen.
Ik hou me vast
aan onbereikbare helden,
terwijl jullie
onwetend
mijn dromen
met voeten [...]

Gedichten zijn geen woorden,
het zijn geen zinnen.
Het zijn koelbloedige moorden,
geschreven met bloed en wonden,
pijn in tijd geschonden.
Het lichaam op de proef gesteld,
het geduld in levens geteld.
Gedichten kunnen haat beschrijven,
of je gezicht tot tranen drijven.
Gevoel na gevoel tot over de rand,
tot daar, waar des dichters licht nog brand.

ik verlang naar je gezicht
naar die verzameling van schoonheid en eenmaligheid
hemels, als een gedicht
waarvan men zegt dat dit bovengaat aan werkelijkheid
ik verlang naar je lach
naar die stralende momenten
wonderlijk, zoals het kleuren van de horizon, bij zonsopgang
ik kom naar je toe, want ik verlang naar jou.
de eerste zonnestralen
zijn een verlangen,
zoals het happen naar lucht
tot je boven [...]

Buiten beweegt een wereld
stil, flitsend over een grijze horizon
ontelbare levens op een snelweg, naar iets ongekend
van ver komt en zwart punt, waarvan ik niets weet
ik vraag me af wie ik zie, maar het is al verleden
de van ver grijze wagen, is al verdwenen
tijd beweegt, al kruipend door een vermoeid lichaam
traagjes als de kleuren van een [...]

woorden… onschuldig als een kindje…
woorden… zo vluchtig als een koud windje…
pijn… in elke letter
krachtig samengevat in enkele krullen…
afgevuurt als projectielen, met een besloten doel…
je draait je om…
achter je komen geluiden aan als een bom…
schreeuwen in de achtergrond, een stem die verbrand…
pijn in de lucht… tranen achter je…
ik kan niet meer… maak het af…
waarop wacht je?

flippen,
als maagden die playmates zien strippen…
met zin om te wippen waar geen konijn kan aan tippen.
wedstrijd van hormonen aan de snelheid van het licht
mooie meid in gedachten, hoofd naar beneden gericht
voeten op de grond, broekbult in het zicht
geilen naar die kont, dromen van dat lichaam
pupil groot open, letterlijk met je staart tussen de benen lopen
hormonen-reserven [...]

je was…
dat meisje uit mijn klas…
dat meisje dat net als een ander was…
die ene die op me neer keek…
die ene die niet zo speciaal leek…
dat meisje dat ik niet zag staan…
dat meisje waar het nooit om zou gaan…
tijd vergaat…
en de elke regel die hier staat…
je bent…
Voor op alle perfectie…
een wonder dat, blijkbaar, alleen ik zie…
net [...]