ik treurwilg door de dag,
als een verfrommeld blad,
weggesmeten,
de dichter houdt niet van zijn geschrift.
De geschreven zelfhaat gloeit in het gedicht,
want de dichter is bang van het licht,
bang van de waarheid
bang van de verzen die hij dicht.
Opgesloten in de wereld van zichzelf,
in woorden gevangen en gewelfd.
Onder de zorgen bezweken en bedelfd.
Het einde van de era van [...]

’s Nachts rust de vloek
in de koude van de schaduw.
Telkens de gestalte zwart
tegen de zon in gaat
komt hij om zijn macht te tonen.
Onaandachtig wordt hij genegeerd
en laat zich afschudden
van een sterke onbekende
Maar ongekend is ook de kunst
van de vloek
die heerst
waar onrecht geen regels kent
en pijn zonder grenzen
maar vol verwoesting rent
’s Nachts is de rust
voor de [...]

Ik schreeuw, maar niemand hoort me
ik bloed, maar niemand ziet het
snikkende tranen proberen je naam uit te spreken,
maar de adem komt je in levenloze letters breken
ik probeer mijn gevoelens te laten gaan,
maar telkens ik probeer, breekn de tranen door me heen
maandenlange pijn vindt zijn weg door mijn bestaan
ogen dragen de last van pijn, onstaan in [...]

oude foto’s, jonge herinneringen…
mooie tijden, en zo van die dingen…
ik kan geen woorden voor mijn verdriet vinden…
leegte in alle plaatsen van mijn zinnen…
ik kan je niet uit mijn hoofd zetten…
ik kan mijn gedachten gewoon niet van je beletten…
de tijd met jou is mijn laatste beeld voor ik ga slapen…
je naam is mijn eerste gedacht dat [...]

hoorbare koude..
winterse tranen…
zichtbare pijn…
een kreet van zijn…
willekeurig geslaan…
oneindig gepest…
dagelijks verbannen..
uit een wereld waar ik ooit thuis was…
mijn tekorten zijn jullie wapens…
mijn vuur is jullie water…
jullie wereld is mijn flater…
alleen tenmidden van een klas,
een groep waar ik ooit thuis was..
ik bekijk een foto van vroeger…
herken ‘vrienden’ die me daarnet sloegen…
tranen wonen op mijn wangen…
ik heb geen [...]

woorden… onschuldig als een kindje…
woorden… zo vluchtig als een koud windje…
pijn… in elke letter
krachtig samengevat in enkele krullen…
afgevuurt als projectielen, met een besloten doel…
je draait je om…
achter je komen geluiden aan als een bom…
schreeuwen in de achtergrond, een stem die verbrand…
pijn in de lucht… tranen achter je…
ik kan niet meer… maak het af…
waarop wacht je?

10 maanden
100 vragen
1000 twijfels
1 miljoen gevoelens
1 miljard emoties
en ontelbare herrineringen
aan
1 meisje

echo’s uit het verleden halen me uit mijn dromen…
ik draai mijn hoofd in mijn kussen, probeer de waak te ontkomen…
drukkende oogleden kunnen mijn tranen geen halt tonen…
parels van verdriet dringen in mijn kussen…
mijn lege lichaam ligt opgerold in mijn bed…
in een eenzame hoek van mijn huis….
verborgen in de donkerte van mijn levenloze buurt…
in de doorzichtigheid [...]

een roos…
met doornen…
die pijn herbergen…
doornen, van gevoelens…
een roos…
met bladen…
gevuld met verlangen…
bladen van emotie…
een roos…
zonder water…
zonder liefde…
eenzaam…
ik verwelk…
de bladen verdwijnen…
een…
voor een..
de doornen…
die blijven…
als laatste herrinering…
aan jou…
doornen…
het testament van de liefde…

brekend glas…
op een zwarte achtergrond…
als diamanten in de duisternis…
mijn hart als resultaat van mijn gemis…
pijn als kleur van de woorden rond mij…
koude als emotie van momenten…
ik breek…
in de duisternis…
alleen…
niet als glas…
als een hart…
zonder betekenis…