Deze wereld is niets voor mij.
De mensen, en de plaatsen,
allemaal zo klein.
Geen plaats voor vreugde,
geen plaats voor vrijheid.
Altijd maar de valse lach,
altijd maar jouw gezag.
De eeuwige pijn die mij volgt,
en de eindeloze eenzaamheid.
Deze wereld is niets voor mij.
Maar gelukkig is het straks voorbij.
Ik voel het,
Ik zie het in de lucht hangen.
Gevoel gebruikt mijn handschrift
en voor mijn ogen verschijnt waarheid.
Ik vrees het,
want ik weet het.
Ik twijfel maar
ik weet het.
Ik weet het,
ik voel het.
En dan…
Ik vrees niets.
Ik ben niet bang.
Mij houd niets tegen.
Maar je gelooft nooit
wat een enkele traan kan.
Want ik tril
Ik beef
ik
breek
door de kalmte
en gelatenheid heen
De dag is [...]
Ik schreeuw, maar niemand hoort me
ik bloed, maar niemand ziet het
snikkende tranen proberen je naam uit te spreken,
maar de adem komt je in levenloze letters breken
ik probeer mijn gevoelens te laten gaan,
maar telkens ik probeer, breekn de tranen door me heen
maandenlange pijn vindt zijn weg door mijn bestaan
ogen dragen de last van pijn, onstaan in [...]
De tijd lijkt levenloos
een wijzer die doet wat hij hoort te doen
mijn leeftijd is bepaald in getallen
mijn bestaan beperkt in tijd
mijn zijn bepaald in jouw keuzes
een spiegel weerkaatst mij,
zonder de persoon die er hoort te zijn
een leegte verborgen achter een lichaam
ik sterf
zonder ooit te hebben bestaan
druppel druppel druppel
hoor de koude van mijn gelaat
waar leegte in een onzichtbaar leven staat
verliefd verloofd getrouwd
vertrouwd verlaten berouwd
druppel druppel druppel
voel de stilte die door me gaat
waar warmte in donker opgaat
gekend geknuffeld gekust
gerust vergeten onbewust
druppel druppel druppel
ik vertel niemand waar dit op slaat
maar wie vertelt de dichter waar hij staat?
mijn geest zit in een donkere kamer…
geweer tegen het hoofd, volle lader, vinger op de trekker…
ik denk over de mooie tijd…
mijn vinger grijpt de trekker hard naar zich toe
mijn verleden tekent zich voor mijn ogen…
het licht beweegt niet meer, de tijd vriest…
elk moment van mijn leven bouwt zich in mijn gedachten op…
tot in deze kamer…
Klik…
Hamer [...]
brekend glas…
op een zwarte achtergrond…
als diamanten in de duisternis…
mijn hart als resultaat van mijn gemis…
pijn als kleur van de woorden rond mij…
koude als emotie van momenten…
ik breek…
in de duisternis…
alleen…
niet als glas…
als een hart…
zonder betekenis…
snelheid: 390 in de bocht
helling 120° achterover omhoog zonder naar achteren te kijken
het gewicht van de eigen ziel met één hand opheffen…
maar vanbinnen wringt het… het piept… het scheurt…
geloven, denken, weten, en ademen…
tot ik vergeet
dat wat ik ben
niet is
wat ik ben
maar wat ik wil zijn
en dat ben niet ik
en dat is mis..
mijn korst barst,
maar valt [...]