Ik voel het,
Ik zie het in de lucht hangen.
Gevoel gebruikt mijn handschrift
en voor mijn ogen verschijnt waarheid.
Ik vrees het,
want ik weet het.
Ik twijfel maar
ik weet het.
Ik weet het,
ik voel het.
En dan…
Ik vrees niets.
Ik ben niet bang.
Mij houd niets tegen.
Maar je gelooft nooit
wat een enkele traan kan.
Want ik tril
Ik beef
ik
breek
door de kalmte
en gelatenheid heen
De dag is [...]

’s Nachts rust de vloek
in de koude van de schaduw.
Telkens de gestalte zwart
tegen de zon in gaat
komt hij om zijn macht te tonen.
Onaandachtig wordt hij genegeerd
en laat zich afschudden
van een sterke onbekende
Maar ongekend is ook de kunst
van de vloek
die heerst
waar onrecht geen regels kent
en pijn zonder grenzen
maar vol verwoesting rent
’s Nachts is de rust
voor de [...]

mijn stem wekt pijn in de lucht,
decoreert tranen bij je zucht
ik herriner je genadeloos aan je fouten
waarvan je vlucht
elk nacht, in elke droom
een vergeten gestalte
ik kom terug
zonder haat
zonder geluk
ik ben in je leegte onthouden,
en maak je terugweg
langzaam maar zeker
stuk

Ik zit in een kamer
en verbeeld me je gezicht
als je er niet meer bent.
Ik verbeeld me het moment
waarop je lichaam leven ontkent.
Ik herrinner me je kussen…
en die mooie tijden daartussen…
Ik voel je handen weer tegen mijn gezicht,
en je blozen als ik zeg dat ik je mis.
Je ogen kijken me dromend aan,
en als ik je wil [...]

de zon gaat op
ogen glijden over de bibberende horizon
tranen trillen traagjes door je heen
je lichaam is vermoeid van een gewonnen gevecht
de pijn is er niet, maar de wonden zijn echt
de hemel kleurt langzaam,
een schilderij van tijd
kruipend licht raakt je gelaat
een koude gloed spookt door je heen
haar naam
het strand is leeg
tranen vallen over je heen
blijf niet [...]

Ik schreeuw, maar niemand hoort me
ik bloed, maar niemand ziet het
snikkende tranen proberen je naam uit te spreken,
maar de adem komt je in levenloze letters breken
ik probeer mijn gevoelens te laten gaan,
maar telkens ik probeer, breekn de tranen door me heen
maandenlange pijn vindt zijn weg door mijn bestaan
ogen dragen de last van pijn, onstaan in [...]

Oneindigheid
irrealiteit
net als de liefde die mijn hart leidt
ze is zo onwerklijk als de tijd
door haar verschiijning ben ik mezelf kwijt
ik kijk in haar ogen en zie die van mij
vroeger was het wij, nu is het ik en zij
liefde die dieper gaat dan alle zeeën
haar missen doet pijn als de eerste weeën
de tijd was mooier met [...]

hoorbare koude..
winterse tranen…
zichtbare pijn…
een kreet van zijn…
willekeurig geslaan…
oneindig gepest…
dagelijks verbannen..
uit een wereld waar ik ooit thuis was…
mijn tekorten zijn jullie wapens…
mijn vuur is jullie water…
jullie wereld is mijn flater…
alleen tenmidden van een klas,
een groep waar ik ooit thuis was..
ik bekijk een foto van vroeger…
herken ‘vrienden’ die me daarnet sloegen…
tranen wonen op mijn wangen…
ik heb geen [...]

woorden… onschuldig als een kindje…
woorden… zo vluchtig als een koud windje…
pijn… in elke letter
krachtig samengevat in enkele krullen…
afgevuurt als projectielen, met een besloten doel…
je draait je om…
achter je komen geluiden aan als een bom…
schreeuwen in de achtergrond, een stem die verbrand…
pijn in de lucht… tranen achter je…
ik kan niet meer… maak het af…
waarop wacht je?

echo’s uit het verleden halen me uit mijn dromen…
ik draai mijn hoofd in mijn kussen, probeer de waak te ontkomen…
drukkende oogleden kunnen mijn tranen geen halt tonen…
parels van verdriet dringen in mijn kussen…
mijn lege lichaam ligt opgerold in mijn bed…
in een eenzame hoek van mijn huis….
verborgen in de donkerte van mijn levenloze buurt…
in de doorzichtigheid [...]