Het is midden in de nacht.
Je schrijft woorden op een blad
terwijl ik wacht.
Ik droom door je ogen heen
in een wereld waar alles
nog zo onecht
schier onmogelijk
leek.
Ik denk aan de eenzame stappen
naar huis
na een veel te snel afscheid
dat bijna eeuwig heeft geduurd.
Ik proef de spanning
van de zoetigheid
de eerste kus.
Ik ontwaak
in een droom
die echt lijkt te zijn.
Mijn lippen [...]

Oude foto’s duiken terug op,
grijze tinten krijgen weer kleur.
Opeens sta je weer aan haar deur,
afscheid lijkt eeuwig te duren,
en de stappen daarna lijken wel een eeuwigheid.
Een eenzaamheid.
Stap voor stap uit haar zicht wijken,
zonder de waarheid te laten blijken.
Niet meer achterom kijken.
Niet proberen triestig te lijken.
De pijn omdat ze er niet meer staat ontwijken.
Het einde van [...]

Ik kan scheppen.
Beelden
zijn maar enkele woorden verderop.
Woorden geven mij macht.
Woorden openen voor mij,
de wereld van oneindigheid.
Vrijheid.
Op papier ontstaan beelden,
die niet getekend
doch geschreven zijn.
Op papier ontstaat
de menselijke vertaling
van pijn.
Hoewel mijn taal
vol liefde staat,
inspireert mijn liefde,
ook wel haat.
Ik kan scheppen,
net als zij.
Maar de woorden controleren mij.
De woorden creeëren mij,
en de lezers vrezen mij.

het komt er langzaam aan…
binnen 6 uur zal het er staan
en dan weer weggaan
het komt in golven met de wind
het komt voorzichtig als een pluim op een pasgeboren kind
langzaam komt het naar me toe
alsof het komt kijken naar wat ik doe
ik zit op korrels van de natuur
te wachten op de komst van het uur
met de [...]

De tijd lijkt levenloos
een wijzer die doet wat hij hoort te doen
mijn leeftijd is bepaald in getallen
mijn bestaan beperkt in tijd
mijn zijn bepaald in jouw keuzes
een spiegel weerkaatst mij,
zonder de persoon die er hoort te zijn
een leegte verborgen achter een lichaam
ik sterf
zonder ooit te hebben bestaan

ik kijk naar stilstaande beweging…
voel stekende pijn in ogen,
waarin jij ooit mee ging…
je draaide je rug,
en ging weg…
ik schreeuwde je naam,
maar je keek niet terug
kansloos leven
jij maakte deze wereld perfect
een wereld waarin ik alles zou geven
gemuurd
achter een realiteit…
gevangen
in een antwoord
ik ben op weg
de korste weg
om eindelijk
en voorgoed
te worden
wat ik nooit wilde

mijn geest zit in een donkere kamer…
geweer tegen het hoofd, volle lader, vinger op de trekker…
ik denk over de mooie tijd…
mijn vinger grijpt de trekker hard naar zich toe
mijn verleden tekent zich voor mijn ogen…
het licht beweegt niet meer, de tijd vriest…
elk moment van mijn leven bouwt zich in mijn gedachten op…
tot in deze kamer…
Klik…
Hamer [...]

als ik morgen zou doodgaan?
wat zou je nu dan zeggen?
als ik voor altijd heen zou gaan,
zou je je er dan zomaar bij neerleggen?
vannacht kan mijn laatste zijn waar ik van jou kan dromen…
morgen kan de laatste dag zijn dat ik je kan tegenkomen…
ik ga nu…
morgen ga ik slapen…
mijn naam is Eazy…
ik ben 19
…
‘voor altijd’…

woorden… onschuldig als een kindje…
woorden… zo vluchtig als een koud windje…
pijn… in elke letter
krachtig samengevat in enkele krullen…
afgevuurt als projectielen, met een besloten doel…
je draait je om…
achter je komen geluiden aan als een bom…
schreeuwen in de achtergrond, een stem die verbrand…
pijn in de lucht… tranen achter je…
ik kan niet meer… maak het af…
waarop wacht je?

snelheid: 390 in de bocht
helling 120° achterover omhoog zonder naar achteren te kijken
het gewicht van de eigen ziel met één hand opheffen…
maar vanbinnen wringt het… het piept… het scheurt…
geloven, denken, weten, en ademen…
tot ik vergeet
dat wat ik ben
niet is
wat ik ben
maar wat ik wil zijn
en dat ben niet ik
en dat is mis..
mijn korst barst,
maar valt [...]