de zon gaat op
ogen glijden over de bibberende horizon
tranen trillen traagjes door je heen
je lichaam is vermoeid van een gewonnen gevecht
de pijn is er niet, maar de wonden zijn echt
de hemel kleurt langzaam,
een schilderij van tijd
kruipend licht raakt je gelaat
een koude gloed spookt door je heen
haar naam
het strand is leeg
tranen vallen over je heen
blijf niet [...]

Ik schreeuw, maar niemand hoort me
ik bloed, maar niemand ziet het
snikkende tranen proberen je naam uit te spreken,
maar de adem komt je in levenloze letters breken
ik probeer mijn gevoelens te laten gaan,
maar telkens ik probeer, breekn de tranen door me heen
maandenlange pijn vindt zijn weg door mijn bestaan
ogen dragen de last van pijn, onstaan in [...]

Kort genoten seconden
herleven
in
schreeuwenlange maanden.
Pijn
Net scheuren
die je lichaam je aandoen.
Brandend bloed
in je aders,
bijt door je heen
Net messteken
door bloed
en been.
Scheurende stembanden.
Hoor me,
hoe ik ween.

Ik schrijf woorden, en ze raken.
Ik omschrijf woorden, en ga je haten.
Ik laat je horen, hoe ik je zal kraken.
Ik laat weten hoe ik dat af zal maken.
Ik preek pijn en vertaal het kwaad.
Ik verbrand je zijn, en verschroei je naam.
Ik en Jij. Opgegeven. Einde. Het is te laat.
Ik leer je wenen,tranen en schreeuwen.
Ik breek [...]

Ik mag geen clichés schrijven.
ze zegt dat ik origineel moet blijven…
opgedragen creativiteit,
niet dat ik dat mijd,
maar ongeloof is ongelooflijk dichtbij
Een blozende lach, na een onterecht verwijt.
Een onzichtbare wonde,
gemaakt door woord en gevoel, dat zichtbaar snijdt…
Ik heb alles verwezenlijkt wat zij ooit wou…
Alleen doe ik alles verkeerd,
als ik probeer te zeggen,
hoeveel ik van haar hou…

1 April
Losse flodders van harde woorden
breken de blinkende wangen van een gepeste
zonder eerbied voor het menselijk lichaam
steek je haar neer
Onzichtbare wonden en scheuren, die nooit genezen.
Haar ogen staren naar een wereld
die zij niet meer ziet, of herkent.
Vertekend beeld in die spiegel van zichzelf.
29 Februari
Een stil klaslokaal,
een traag pratende leerkracht
jij weent
om de lege plaats in de [...]

De tijd lijkt levenloos
een wijzer die doet wat hij hoort te doen
mijn leeftijd is bepaald in getallen
mijn bestaan beperkt in tijd
mijn zijn bepaald in jouw keuzes
een spiegel weerkaatst mij,
zonder de persoon die er hoort te zijn
een leegte verborgen achter een lichaam
ik sterf
zonder ooit te hebben bestaan

Alles heeft zijn zwarte dagen.
Maar mij hoor je nooit klagen.
Ik leer ermee leven, ik leer het verdragen.
Deze wereld is niet slecht,
in deze wereld heerst recht.
Ik geloof in weerstand en volhouding.
Ik geloof in de liefde van een trouwring.
Ik geloof in alles, ook in jou.
Ik geloof in geluk, en ik geloof in pijn.
Ik laat het hoofd [...]

ik kijk naar stilstaande beweging…
voel stekende pijn in ogen,
waarin jij ooit mee ging…
je draaide je rug,
en ging weg…
ik schreeuwde je naam,
maar je keek niet terug
kansloos leven
jij maakte deze wereld perfect
een wereld waarin ik alles zou geven
gemuurd
achter een realiteit…
gevangen
in een antwoord
ik ben op weg
de korste weg
om eindelijk
en voorgoed
te worden
wat ik nooit wilde

net een vervorming van wat ik zie…
een omgebogen werkelijkheid…
gedragen door de pijn, door tijd…
gevangen in het niets,
tegengehouden door geen iemand…
de waarheid niet willen weten…
feiten niet willen geloven…
waarheden niet willen verstaan…
beloftes niet willen vertrouwen…
de zwaartekracht van liefde…
de kracht van emotie…
de prijs om verliefd te worden…
net iets meer dan iemand kan geven…
net iets meer, dan je eigen [...]