ik brand
van verlangen
voel pijn
en eenzaamheid
waarvan ik bang ben
ik voel de drang
om naar je te komen
doch ik blijf weg
blijf bang
een ochtend zonder je
een zonsopgang
zonder vogelzang
na veel pijn en leed
heb ik geleerd
zowel leven als dood
hebben het mes gedeeld

weet je hoe koud je handen zijn,
als je geen houvast meer hebt?
weet je hoe levenloos je dromen zijn,
als je levensdoel zonder vaarwel verdwenen is?
Weet je hoe hopeloos je kan zijn,
als alle geluk aan de verkeerde man gegeven is?
Ijzige leegte,
vol van bijtende koude.
Ijzige leegte,
die je alleen vindt,
in een levende dode.

Kijk in mijn ogen, en zie wat ik denk.
Voel mijn hart, en versta wat me krenkt.
Hoor de pijn die mijn liefde herbergt.
En onthou de beelden die mijn stem verft.
Net een schilderij, van emotie, gevoel,
taal en woord.
Het laatste meesterwerk
voordat
de dichter wordt vermoord.

mijn stem wekt pijn in de lucht,
decoreert tranen bij je zucht
ik herriner je genadeloos aan je fouten
waarvan je vlucht
elk nacht, in elke droom
een vergeten gestalte
ik kom terug
zonder haat
zonder geluk
ik ben in je leegte onthouden,
en maak je terugweg
langzaam maar zeker
stuk

Ik zit in een kamer
en verbeeld me je gezicht
als je er niet meer bent.
Ik verbeeld me het moment
waarop je lichaam leven ontkent.
Ik herrinner me je kussen…
en die mooie tijden daartussen…
Ik voel je handen weer tegen mijn gezicht,
en je blozen als ik zeg dat ik je mis.
Je ogen kijken me dromend aan,
en als ik je wil [...]

Ik schreeuw, maar niemand hoort me
ik bloed, maar niemand ziet het
snikkende tranen proberen je naam uit te spreken,
maar de adem komt je in levenloze letters breken
ik probeer mijn gevoelens te laten gaan,
maar telkens ik probeer, breekn de tranen door me heen
maandenlange pijn vindt zijn weg door mijn bestaan
ogen dragen de last van pijn, onstaan in [...]

Ik schrijf woorden, en ze raken.
Ik omschrijf woorden, en ga je haten.
Ik laat je horen, hoe ik je zal kraken.
Ik laat weten hoe ik dat af zal maken.
Ik preek pijn en vertaal het kwaad.
Ik verbrand je zijn, en verschroei je naam.
Ik en Jij. Opgegeven. Einde. Het is te laat.
Ik leer je wenen,tranen en schreeuwen.
Ik breek [...]

Ik mag geen clichés schrijven.
ze zegt dat ik origineel moet blijven…
opgedragen creativiteit,
niet dat ik dat mijd,
maar ongeloof is ongelooflijk dichtbij
Een blozende lach, na een onterecht verwijt.
Een onzichtbare wonde,
gemaakt door woord en gevoel, dat zichtbaar snijdt…
Ik heb alles verwezenlijkt wat zij ooit wou…
Alleen doe ik alles verkeerd,
als ik probeer te zeggen,
hoeveel ik van haar hou…

Hallo?
Hey! goed!
Ja hoor
Even geen tijd…
Je stem is rustgevend…
Danke om nog eens te bellen,
maar kmoet gaan…
Denk aan mij.
Tot Later
Tuut
Tuut
Tuut
Vergeet mij toch…

De tijd lijkt levenloos
een wijzer die doet wat hij hoort te doen
mijn leeftijd is bepaald in getallen
mijn bestaan beperkt in tijd
mijn zijn bepaald in jouw keuzes
een spiegel weerkaatst mij,
zonder de persoon die er hoort te zijn
een leegte verborgen achter een lichaam
ik sterf
zonder ooit te hebben bestaan