Lange schreden
die anders zo kort leken.
Een koud afscheid
dat anders altijd zo warm was.
Een eenzame kus
die anders altijd zo gevoelig was.
Een verlaten gevoel
dat anders altijd zo voldaan is.
Niet meer.
Mijn ogen zijn gesloten
tot de dag gedaan is.

De pijn heeft mij niet verlaten.
De tijd is voorbij gegaan.
Maar ik ben je blijven haten.
Je hebt voor mij gestaan.
Maar het kon je niet raken.
Het kon jou niets maken
Dat hij onze droom heeft komen kraken
Hij heeft het vervangen door iets
Wat op iets lijkt
Dat je alleen met ongeluk kunt maken.
Je hebt niet omgekeken toen hij jouw droom [...]

Een onscheidbaar feit,
gebonden door haat en tijd.
Gebroed in leugens en verwijt,
nooit gerechtvaardigd.
Mijn smakeloze pijn.
Ik zal komen halen
wat me toebehoort.
Ik zal komen vernielen.
Ik zal komen verwoesten.
Ik wacht op je in je slaap.
Je weet het.
Je weet dat ik en zij bestaat.
Het geweer drukt zich tussen je ogen.
Koud metaal, gericht op je schedel.
Hier is geen vluchten aan.
Dit is [...]

Oude foto’s duiken terug op,
grijze tinten krijgen weer kleur.
Opeens sta je weer aan haar deur,
afscheid lijkt eeuwig te duren,
en de stappen daarna lijken wel een eeuwigheid.
Een eenzaamheid.
Stap voor stap uit haar zicht wijken,
zonder de waarheid te laten blijken.
Niet meer achterom kijken.
Niet proberen triestig te lijken.
De pijn omdat ze er niet meer staat ontwijken.
Het einde van [...]

Ik ben er lang van gevlucht.
Lang heb ik volgehouden,
en ben ik gelopen
zover ik kon
zolang mijn benen mij konden dragen.
En toen kwam het terug
zonder waarschuwing.
Zonder respect.
Zonder geduld.
Zonder aankondiging.
Ik ben er niet klaar voor.
Maar ik sta er weer.
En mijn daden zullen gevolgen hebben.
Ik weet het.
Beter dan wie dan ook.
Laat het gevecht maar herbeginnen.

Ik ween.
Niet omdat ik een reden heb.
Integendeel.
Doch ik huil,
alsof ik niets heb.
Want wat ik heb
is niets.
Wat ik mis
heb ik bijna vergeten
zonder dat iemand het wist.
Wat ik mis
is wat ik niet mag krijgen.
Wat ik mis
is waarover ik moet zwijgen.
Want ik zou kapot maken
waarover andere mensen waken.
Ik ben alleen.
Ik hou me vast
aan onbereikbare helden,
terwijl jullie
onwetend
mijn dromen
met voeten [...]

Deze wereld is niets voor mij.
De mensen, en de plaatsen,
allemaal zo klein.
Geen plaats voor vreugde,
geen plaats voor vrijheid.
Altijd maar de valse lach,
altijd maar jouw gezag.
De eeuwige pijn die mij volgt,
en de eindeloze eenzaamheid.
Deze wereld is niets voor mij.
Maar gelukkig is het straks voorbij.

Ik adem.
Ik schrijf.
Ik teken.
Mijn hand
laat jouw hart
Breken.
Ik kijk.
Je houdt je adem
even in.
Je oog
sterft
in een traan.
Ik haat je.
Ik ben gekomen
en nooit
gegaan.
Ik zal er altijd zijn
om je
snachts in zweet
te laten dromen
over
wat je me
hebt aangedaan.

Ik kruis de nacht,
en verdwijn in straten.
Namen van vroeger,
niet alleen op elke hoek,
wel in elke weerspiegeling,
van wat ik zie.
Ik dwaal langs een station,
waar schijnbare namen
vergeten worden.
Ik kom aan de laatste hoek.
Een vluchtige blik,
vervaagt in voetstappen tijd.
Ik herriner me gebouwen.
Ik zal nooit herdacht worden.
Heel misschien morgen.
Niemand zal ooit weten,
dat ik hier heb geweend,
midden in de nacht
omdat [...]

Ik wil sterven.
ik wil er niet meer zijn.
ik wil weg zijn,
en vluchten van de pijn
want wat ik voel
is meer dan iemand kan verdragen.
Wat ik voel
is meer dan het leven van
een lichaam kan vragen.
Het is die pijn die je voelt
als je ongedane zaken gaat bekennen.
Het is die pijn waarover je niemand mag vertellen
want iedereen schijnt het [...]