Ik ben er lang van gevlucht.
Lang heb ik volgehouden,
en ben ik gelopen
zover ik kon
zolang mijn benen mij konden dragen.
En toen kwam het terug
zonder waarschuwing.
Zonder respect.
Zonder geduld.
Zonder aankondiging.
Ik ben er niet klaar voor.
Maar ik sta er weer.
En mijn daden zullen gevolgen hebben.
Ik weet het.
Beter dan wie dan ook.
Laat het gevecht maar herbeginnen.

Ik ween.
Niet omdat ik een reden heb.
Integendeel.
Doch ik huil,
alsof ik niets heb.
Want wat ik heb
is niets.
Wat ik mis
heb ik bijna vergeten
zonder dat iemand het wist.
Wat ik mis
is wat ik niet mag krijgen.
Wat ik mis
is waarover ik moet zwijgen.
Want ik zou kapot maken
waarover andere mensen waken.
Ik ben alleen.
Ik hou me vast
aan onbereikbare helden,
terwijl jullie
onwetend
mijn dromen
met voeten [...]

Het vechten lijkt ten einde.
De wil is verdwenen.
De ogen kijken niet meer,
doch staren.
De schouders dragen niet meer,
doch ondergaan.
De ziel wilt niet meer,
doch verstaat.
Het bloed kleurt donker,
terwijl het rood hoort te zijn.
De ridder op het paard,
is niet meer wie hij is geweest.
Een gezegde heeft mij geleerd:
De grootste helden lijden het meest.
Het gevecht heeft het verschil niet [...]

Deze wereld is niets voor mij.
De mensen, en de plaatsen,
allemaal zo klein.
Geen plaats voor vreugde,
geen plaats voor vrijheid.
Altijd maar de valse lach,
altijd maar jouw gezag.
De eeuwige pijn die mij volgt,
en de eindeloze eenzaamheid.
Deze wereld is niets voor mij.
Maar gelukkig is het straks voorbij.

Wat is leven?
Door Ronny Welter.
Wat houdt een leven in?
Naast wakker worden en de dag doorstaan,
om ’s avonds je dagelijkse,
persoonlijke
zwarte wereld in te gaan…
Hoeveel vergt het leven
van de ziel
van een vechter?
Wanneer bekeert zich
de inhoud
van een bittere ziel
zich
tot
een volwaardig ideaal
Waar een wereld naar opkijkt
als een doel
dat onbereikbaar is?
Hoe onmogelijk lijkt de wereld
die een blinde
op
een zweefgetouw
verwezenlijkt?
Hoever is het [...]

ik treurwilg door de dag,
als een verfrommeld blad,
weggesmeten,
de dichter houdt niet van zijn geschrift.
De geschreven zelfhaat gloeit in het gedicht,
want de dichter is bang van het licht,
bang van de waarheid
bang van de verzen die hij dicht.
Opgesloten in de wereld van zichzelf,
in woorden gevangen en gewelfd.
Onder de zorgen bezweken en bedelfd.
Het einde van de era van [...]

weet je hoe koud je handen zijn,
als je geen houvast meer hebt?
weet je hoe levenloos je dromen zijn,
als je levensdoel zonder vaarwel verdwenen is?
Weet je hoe hopeloos je kan zijn,
als alle geluk aan de verkeerde man gegeven is?
Ijzige leegte,
vol van bijtende koude.
Ijzige leegte,
die je alleen vindt,
in een levende dode.

’s Nachts rust de vloek
in de koude van de schaduw.
Telkens de gestalte zwart
tegen de zon in gaat
komt hij om zijn macht te tonen.
Onaandachtig wordt hij genegeerd
en laat zich afschudden
van een sterke onbekende
Maar ongekend is ook de kunst
van de vloek
die heerst
waar onrecht geen regels kent
en pijn zonder grenzen
maar vol verwoesting rent
’s Nachts is de rust
voor de [...]

Ik zit in een kamer
en verbeeld me je gezicht
als je er niet meer bent.
Ik verbeeld me het moment
waarop je lichaam leven ontkent.
Ik herrinner me je kussen…
en die mooie tijden daartussen…
Ik voel je handen weer tegen mijn gezicht,
en je blozen als ik zeg dat ik je mis.
Je ogen kijken me dromend aan,
en als ik je wil [...]

Alles heeft zijn zwarte dagen.
Maar mij hoor je nooit klagen.
Ik leer ermee leven, ik leer het verdragen.
Deze wereld is niet slecht,
in deze wereld heerst recht.
Ik geloof in weerstand en volhouding.
Ik geloof in de liefde van een trouwring.
Ik geloof in alles, ook in jou.
Ik geloof in geluk, en ik geloof in pijn.
Ik laat het hoofd [...]