Het vechten lijkt ten einde.
De wil is verdwenen.
De ogen kijken niet meer,
doch staren.
De schouders dragen niet meer,
doch ondergaan.
De ziel wilt niet meer,
doch verstaat.
Het bloed kleurt donker,
terwijl het rood hoort te zijn.
De ridder op het paard,
is niet meer wie hij is geweest.
Een gezegde heeft mij geleerd:
De grootste helden lijden het meest.
Het gevecht heeft het verschil niet [...]

als de dood voor ogen staat..
en al het ware verloren gaat…
net als een geest die een lichaam verlaat…
zwevend als wolken, door de hemel gedgragen…
dan opent zich voor mijn ogen, een der zwarte dagen…
stekende pijn… oncreativiteit… Wanhopig zijn…
de vuist lost, en de steen valt…
ook de ogen als het geluid knalt…
het weergalmt net een eeuwigheid in de [...]