Vroeg
donker
grijs
regen
wind
koude
weer een kist
en een jongen
die je voor altijd mist.

de zon gaat op
ogen glijden over de bibberende horizon
tranen trillen traagjes door je heen
je lichaam is vermoeid van een gewonnen gevecht
de pijn is er niet, maar de wonden zijn echt
de hemel kleurt langzaam,
een schilderij van tijd
kruipend licht raakt je gelaat
een koude gloed spookt door je heen
haar naam
het strand is leeg
tranen vallen over je heen
blijf niet [...]

kogels
als opening
naar koude herrineringen
net stenen
in een val
naar ergens
waar koude
het laatste gezelschap is
oneindige diepte
zwarte stilte
snijdende eenzaamheid
ijskoude gedachten
rakende letters
en
2 harten breken
staar me aan
en je ziet
kleine doodbloedende kogels
die leven niet

brekend glas…
op een zwarte achtergrond…
als diamanten in de duisternis…
mijn hart als resultaat van mijn gemis…
pijn als kleur van de woorden rond mij…
koude als emotie van momenten…
ik breek…
in de duisternis…
alleen…
niet als glas…
als een hart…
zonder betekenis…