Een ongeschreven liefdesbrief.
Voor de ogen die vertellen dat ze gelukkig is.
Voor de lippen die in stilte verraden
wat woorden niet kunnen vertellen.
Voor de hand
die soms even de plaats van mijn pen vervangt.
Een ongeschreven liefdesbrief.
Voor de droom die maar niet lijkt te eindigen.
Voor de tijd die achteruit lijkt te lopen.
Voor de oneerlijke ophoping van geluk
tenmidden van mijn [...]

Oude foto’s duiken terug op,
grijze tinten krijgen weer kleur.
Opeens sta je weer aan haar deur,
afscheid lijkt eeuwig te duren,
en de stappen daarna lijken wel een eeuwigheid.
Een eenzaamheid.
Stap voor stap uit haar zicht wijken,
zonder de waarheid te laten blijken.
Niet meer achterom kijken.
Niet proberen triestig te lijken.
De pijn omdat ze er niet meer staat ontwijken.
Het einde van [...]

Ik ween.
Niet omdat ik een reden heb.
Integendeel.
Doch ik huil,
alsof ik niets heb.
Want wat ik heb
is niets.
Wat ik mis
heb ik bijna vergeten
zonder dat iemand het wist.
Wat ik mis
is wat ik niet mag krijgen.
Wat ik mis
is waarover ik moet zwijgen.
Want ik zou kapot maken
waarover andere mensen waken.
Ik ben alleen.
Ik hou me vast
aan onbereikbare helden,
terwijl jullie
onwetend
mijn dromen
met voeten [...]

Ik kan scheppen.
Beelden
zijn maar enkele woorden verderop.
Woorden geven mij macht.
Woorden openen voor mij,
de wereld van oneindigheid.
Vrijheid.
Op papier ontstaan beelden,
die niet getekend
doch geschreven zijn.
Op papier ontstaat
de menselijke vertaling
van pijn.
Hoewel mijn taal
vol liefde staat,
inspireert mijn liefde,
ook wel haat.
Ik kan scheppen,
net als zij.
Maar de woorden controleren mij.
De woorden creeëren mij,
en de lezers vrezen mij.

Vroeg
donker
grijs
regen
wind
koude
weer een kist
en een jongen
die je voor altijd mist.

Ik ben de tovenaar.
van woord.
Ik ben de tovenaar.
In ziel.
Ik tover
waar onmogelijk
slechts een
wens is.
Ik tover waar
ogen gesloten zijn
en vertrouwen
het beeld vertaalt.
Ik ben de muur
waar steun
zijn naam
van haalt.
Ik ben het beeld
dat dromen vult.
Ik ben de droom
die levens vult.
elke dag sterf ik.
Want ik ben bang
ik vrees
de wonders
de pijn
die ik maken kan.

Wat is leven?
Door Ronny Welter.
Wat houdt een leven in?
Naast wakker worden en de dag doorstaan,
om ’s avonds je dagelijkse,
persoonlijke
zwarte wereld in te gaan…
Hoeveel vergt het leven
van de ziel
van een vechter?
Wanneer bekeert zich
de inhoud
van een bittere ziel
zich
tot
een volwaardig ideaal
Waar een wereld naar opkijkt
als een doel
dat onbereikbaar is?
Hoe onmogelijk lijkt de wereld
die een blinde
op
een zweefgetouw
verwezenlijkt?
Hoever is het [...]

Een droomlandschap van fantasieën.
Een gedroomde realiteit tussen nu en straks.
Overmorgen is een voorwaardelijke voorstelling,
door leven en liefde.
Gisteren is het resultaat van haar en mij.
En dan, geeft haar stem weer kleur aan tijd.
Ik kom terug.
Verloren in haar ogen.
Niet op zoek naar een uitweg.
Pure zaligheid.
In deze lach zoek ik geen uitleg.

’s Nachts rust de vloek
in de koude van de schaduw.
Telkens de gestalte zwart
tegen de zon in gaat
komt hij om zijn macht te tonen.
Onaandachtig wordt hij genegeerd
en laat zich afschudden
van een sterke onbekende
Maar ongekend is ook de kunst
van de vloek
die heerst
waar onrecht geen regels kent
en pijn zonder grenzen
maar vol verwoesting rent
’s Nachts is de rust
voor de [...]

Afwezige ogen
staren uit de trein,
Vragen zich af
wat er in de rest
van de wereld
gaande zou zijn.
Een oude man
licht lompig in het station.
Marmeren koude houdt hem
uit zijn slaap.
Hij staat op
wilt ergens naartoe gaan.
Reizende mensen
kijken hem aan,
maar niemand
heeft tijd
voor zijn naam.
Op een kruispunt
fietst een kind,
rijdt een auto
waarin een man
zijn telefoon
niet meer vindt.
Eindelijk gevonden,
heeft hij het kind
de tijd in
gezonden.
Wat [...]