Ik probeer
elke dag opnieuw
vol geloof
vol vertrouwen
over deze kloof
een gedicht te bouwen.
Letter na letter
woord na woord
maar ik breek uit in tranen
en haal een streep erdoor.
De woorden op papier
huilen van verdriet.
Ik staar naar het blad
maar ik voel het niet.
Ik verlies tranen.
Ze breken mijn gezicht.
Ik geef op.
Zoveel pijn
past niet
in één gedicht.
Gedichten zijn geen woorden,
het zijn geen zinnen.
Het zijn koelbloedige moorden,
geschreven met bloed en wonden,
pijn in tijd geschonden.
Het lichaam op de proef gesteld,
het geduld in levens geteld.
Gedichten kunnen haat beschrijven,
of je gezicht tot tranen drijven.
Gevoel na gevoel tot over de rand,
tot daar, waar des dichters licht nog brand.
mijn vinger glijdt over het blad
maar het blad leeft niet
de traan verwoest mijn gezicht
maar het blad leeft niet
telkens opnieuw ga ik door de deur
en bevriest het beeld
donkerrode nagels
zonder lak
maar het blad leeft niet
ik geef alles wat ik heb
tot mijn longen schuurpapier zijn
maar het blad leeft niet
de regen blijft maar komen
en het blad wordt langzaam begraven
onder [...]
Ik zit in een kamer
en verbeeld me je gezicht
als je er niet meer bent.
Ik verbeeld me het moment
waarop je lichaam leven ontkent.
Ik herrinner me je kussen…
en die mooie tijden daartussen…
Ik voel je handen weer tegen mijn gezicht,
en je blozen als ik zeg dat ik je mis.
Je ogen kijken me dromend aan,
en als ik je wil [...]
oude foto’s, jonge herinneringen…
mooie tijden, en zo van die dingen…
ik kan geen woorden voor mijn verdriet vinden…
leegte in alle plaatsen van mijn zinnen…
ik kan je niet uit mijn hoofd zetten…
ik kan mijn gedachten gewoon niet van je beletten…
de tijd met jou is mijn laatste beeld voor ik ga slapen…
je naam is mijn eerste gedacht dat [...]
ik verlang naar je gezicht
naar die verzameling van schoonheid en eenmaligheid
hemels, als een gedicht
waarvan men zegt dat dit bovengaat aan werkelijkheid
ik verlang naar je lach
naar die stralende momenten
wonderlijk, zoals het kleuren van de horizon, bij zonsopgang
ik kom naar je toe, want ik verlang naar jou.
de eerste zonnestralen
zijn een verlangen,
zoals het happen naar lucht
tot je boven [...]