weet je hoe koud je handen zijn,
als je geen houvast meer hebt?
weet je hoe levenloos je dromen zijn,
als je levensdoel zonder vaarwel verdwenen is?
Weet je hoe hopeloos je kan zijn,
als alle geluk aan de verkeerde man gegeven is?
Ijzige leegte,
vol van bijtende koude.
Ijzige leegte,
die je alleen vindt,
in een levende dode.

’s Nachts rust de vloek
in de koude van de schaduw.
Telkens de gestalte zwart
tegen de zon in gaat
komt hij om zijn macht te tonen.
Onaandachtig wordt hij genegeerd
en laat zich afschudden
van een sterke onbekende
Maar ongekend is ook de kunst
van de vloek
die heerst
waar onrecht geen regels kent
en pijn zonder grenzen
maar vol verwoesting rent
’s Nachts is de rust
voor de [...]

Ik zit in een kamer
en verbeeld me je gezicht
als je er niet meer bent.
Ik verbeeld me het moment
waarop je lichaam leven ontkent.
Ik herrinner me je kussen…
en die mooie tijden daartussen…
Ik voel je handen weer tegen mijn gezicht,
en je blozen als ik zeg dat ik je mis.
Je ogen kijken me dromend aan,
en als ik je wil [...]

Ik schreeuw, maar niemand hoort me
ik bloed, maar niemand ziet het
snikkende tranen proberen je naam uit te spreken,
maar de adem komt je in levenloze letters breken
ik probeer mijn gevoelens te laten gaan,
maar telkens ik probeer, breekn de tranen door me heen
maandenlange pijn vindt zijn weg door mijn bestaan
ogen dragen de last van pijn, onstaan in [...]

Ik schrijf woorden, en ze raken.
Ik omschrijf woorden, en ga je haten.
Ik laat je horen, hoe ik je zal kraken.
Ik laat weten hoe ik dat af zal maken.
Ik preek pijn en vertaal het kwaad.
Ik verbrand je zijn, en verschroei je naam.
Ik en Jij. Opgegeven. Einde. Het is te laat.
Ik leer je wenen,tranen en schreeuwen.
Ik breek [...]

Wit
Als haar lach
als ze
halfwakker
naast me lag.
Net niet zacht
maar onbereikbaar
als haar liefde
die zo
tastbaar
bij me ligt.
Zo zweef je rond me
Wolkje in de hemel

Ik mag geen clichés schrijven.
ze zegt dat ik origineel moet blijven…
opgedragen creativiteit,
niet dat ik dat mijd,
maar ongeloof is ongelooflijk dichtbij
Een blozende lach, na een onterecht verwijt.
Een onzichtbare wonde,
gemaakt door woord en gevoel, dat zichtbaar snijdt…
Ik heb alles verwezenlijkt wat zij ooit wou…
Alleen doe ik alles verkeerd,
als ik probeer te zeggen,
hoeveel ik van haar hou…

Hallo?
Hey! goed!
Ja hoor
Even geen tijd…
Je stem is rustgevend…
Danke om nog eens te bellen,
maar kmoet gaan…
Denk aan mij.
Tot Later
Tuut
Tuut
Tuut
Vergeet mij toch…

Oneindigheid
irrealiteit
net als de liefde die mijn hart leidt
ze is zo onwerklijk als de tijd
door haar verschiijning ben ik mezelf kwijt
ik kijk in haar ogen en zie die van mij
vroeger was het wij, nu is het ik en zij
liefde die dieper gaat dan alle zeeën
haar missen doet pijn als de eerste weeën
de tijd was mooier met [...]

een scheur in je gedachten
een ongeoorloofde lege plaats
Ongeduldig en dachtzaam wachten
een vastbesloten gevoel dat je alleen laat…
Geen schim, noch verdenking waar het heen gaat…
Groene parels dromen door een lokaal heen…
Gevoelig dwalen ogen naar een verleden
Tijden,…
Gevoelens…
Woorden
Zinnen
Beelden…
Dromen… waarmee je ooit nog gelovig mee speelde…
de scheur in je gedachten
Gevuld door een toekomst, die in het verleden op je [...]