Vroeg
donker
grijs
regen
wind
koude
weer een kist
en een jongen
die je voor altijd mist.

mijn vinger glijdt over het blad
maar het blad leeft niet
de traan verwoest mijn gezicht
maar het blad leeft niet
telkens opnieuw ga ik door de deur
en bevriest het beeld
donkerrode nagels
zonder lak
maar het blad leeft niet
ik geef alles wat ik heb
tot mijn longen schuurpapier zijn
maar het blad leeft niet
de regen blijft maar komen
en het blad wordt langzaam begraven
onder [...]

Ik kruis de nacht,
en verdwijn in straten.
Namen van vroeger,
niet alleen op elke hoek,
wel in elke weerspiegeling,
van wat ik zie.
Ik dwaal langs een station,
waar schijnbare namen
vergeten worden.
Ik kom aan de laatste hoek.
Een vluchtige blik,
vervaagt in voetstappen tijd.
Ik herriner me gebouwen.
Ik zal nooit herdacht worden.
Heel misschien morgen.
Niemand zal ooit weten,
dat ik hier heb geweend,
midden in de nacht
omdat [...]

Morgen sterf ik..
dan is de wereld vrij..
morgen ga ik…
dan is de wereld gezellig zonder mij…
morgen ben ik niet meer…
en is alle pijn voorbij…
Morgen geef ik alles op…
dan heb je rust tot je me mist…
want ik laat je niet alleen…
ik ben de pijn in je lichaam…
ik spook door je hoofd zonder dat ik mag…
ik ben die [...]

Koude woede,
Gefrustreerde blokkade,
kokende ademhaling,
pijnlijke bloedstoten,
scheurende stembanden.
stilte, het luisterende oor
van niemand.
Einde van een era.
Na het leven van
Iemand…

ik brand
van verlangen
voel pijn
en eenzaamheid
waarvan ik bang ben
ik voel de drang
om naar je te komen
doch ik blijf weg
blijf bang
een ochtend zonder je
een zonsopgang
zonder vogelzang
na veel pijn en leed
heb ik geleerd
zowel leven als dood
hebben het mes gedeeld

Ik schreeuw, maar niemand hoort me
ik bloed, maar niemand ziet het
snikkende tranen proberen je naam uit te spreken,
maar de adem komt je in levenloze letters breken
ik probeer mijn gevoelens te laten gaan,
maar telkens ik probeer, breekn de tranen door me heen
maandenlange pijn vindt zijn weg door mijn bestaan
ogen dragen de last van pijn, onstaan in [...]

Ik schrijf woorden, en ze raken.
Ik omschrijf woorden, en ga je haten.
Ik laat je horen, hoe ik je zal kraken.
Ik laat weten hoe ik dat af zal maken.
Ik preek pijn en vertaal het kwaad.
Ik verbrand je zijn, en verschroei je naam.
Ik en Jij. Opgegeven. Einde. Het is te laat.
Ik leer je wenen,tranen en schreeuwen.
Ik breek [...]

Ik mag geen clichés schrijven.
ze zegt dat ik origineel moet blijven…
opgedragen creativiteit,
niet dat ik dat mijd,
maar ongeloof is ongelooflijk dichtbij
Een blozende lach, na een onterecht verwijt.
Een onzichtbare wonde,
gemaakt door woord en gevoel, dat zichtbaar snijdt…
Ik heb alles verwezenlijkt wat zij ooit wou…
Alleen doe ik alles verkeerd,
als ik probeer te zeggen,
hoeveel ik van haar hou…

een scheur in je gedachten
een ongeoorloofde lege plaats
Ongeduldig en dachtzaam wachten
een vastbesloten gevoel dat je alleen laat…
Geen schim, noch verdenking waar het heen gaat…
Groene parels dromen door een lokaal heen…
Gevoelig dwalen ogen naar een verleden
Tijden,…
Gevoelens…
Woorden
Zinnen
Beelden…
Dromen… waarmee je ooit nog gelovig mee speelde…
de scheur in je gedachten
Gevuld door een toekomst, die in het verleden op je [...]