Een ongeschreven liefdesbrief.
Voor de ogen die vertellen dat ze gelukkig is.
Voor de lippen die in stilte verraden
wat woorden niet kunnen vertellen.
Voor de hand
die soms even de plaats van mijn pen vervangt.
Een ongeschreven liefdesbrief.
Voor de droom die maar niet lijkt te eindigen.
Voor de tijd die achteruit lijkt te lopen.
Voor de oneerlijke ophoping van geluk
tenmidden van mijn [...]

Oude foto’s duiken terug op,
grijze tinten krijgen weer kleur.
Opeens sta je weer aan haar deur,
afscheid lijkt eeuwig te duren,
en de stappen daarna lijken wel een eeuwigheid.
Een eenzaamheid.
Stap voor stap uit haar zicht wijken,
zonder de waarheid te laten blijken.
Niet meer achterom kijken.
Niet proberen triestig te lijken.
De pijn omdat ze er niet meer staat ontwijken.
Het einde van [...]

Het vechten lijkt ten einde.
De wil is verdwenen.
De ogen kijken niet meer,
doch staren.
De schouders dragen niet meer,
doch ondergaan.
De ziel wilt niet meer,
doch verstaat.
Het bloed kleurt donker,
terwijl het rood hoort te zijn.
De ridder op het paard,
is niet meer wie hij is geweest.
Een gezegde heeft mij geleerd:
De grootste helden lijden het meest.
Het gevecht heeft het verschil niet [...]

Ik kan scheppen.
Beelden
zijn maar enkele woorden verderop.
Woorden geven mij macht.
Woorden openen voor mij,
de wereld van oneindigheid.
Vrijheid.
Op papier ontstaan beelden,
die niet getekend
doch geschreven zijn.
Op papier ontstaat
de menselijke vertaling
van pijn.
Hoewel mijn taal
vol liefde staat,
inspireert mijn liefde,
ook wel haat.
Ik kan scheppen,
net als zij.
Maar de woorden controleren mij.
De woorden creeëren mij,
en de lezers vrezen mij.

Gedichten zijn geen woorden,
het zijn geen zinnen.
Het zijn koelbloedige moorden,
geschreven met bloed en wonden,
pijn in tijd geschonden.
Het lichaam op de proef gesteld,
het geduld in levens geteld.
Gedichten kunnen haat beschrijven,
of je gezicht tot tranen drijven.
Gevoel na gevoel tot over de rand,
tot daar, waar des dichters licht nog brand.

druppel druppel druppel
hoor de koude van mijn gelaat
waar leegte in een onzichtbaar leven staat
verliefd verloofd getrouwd
vertrouwd verlaten berouwd
druppel druppel druppel
voel de stilte die door me gaat
waar warmte in donker opgaat
gekend geknuffeld gekust
gerust vergeten onbewust
druppel druppel druppel
ik vertel niemand waar dit op slaat
maar wie vertelt de dichter waar hij staat?