Een onscheidbaar feit,
gebonden door haat en tijd.
Gebroed in leugens en verwijt,
nooit gerechtvaardigd.
Mijn smakeloze pijn.
Ik zal komen halen
wat me toebehoort.
Ik zal komen vernielen.
Ik zal komen verwoesten.
Ik wacht op je in je slaap.
Je weet het.
Je weet dat ik en zij bestaat.
Het geweer drukt zich tussen je ogen.
Koud metaal, gericht op je schedel.
Hier is geen vluchten aan.
Dit is [...]

Ik ben er lang van gevlucht.
Lang heb ik volgehouden,
en ben ik gelopen
zover ik kon
zolang mijn benen mij konden dragen.
En toen kwam het terug
zonder waarschuwing.
Zonder respect.
Zonder geduld.
Zonder aankondiging.
Ik ben er niet klaar voor.
Maar ik sta er weer.
En mijn daden zullen gevolgen hebben.
Ik weet het.
Beter dan wie dan ook.
Laat het gevecht maar herbeginnen.

Ik ween.
Niet omdat ik een reden heb.
Integendeel.
Doch ik huil,
alsof ik niets heb.
Want wat ik heb
is niets.
Wat ik mis
heb ik bijna vergeten
zonder dat iemand het wist.
Wat ik mis
is wat ik niet mag krijgen.
Wat ik mis
is waarover ik moet zwijgen.
Want ik zou kapot maken
waarover andere mensen waken.
Ik ben alleen.
Ik hou me vast
aan onbereikbare helden,
terwijl jullie
onwetend
mijn dromen
met voeten [...]

Het vechten lijkt ten einde.
De wil is verdwenen.
De ogen kijken niet meer,
doch staren.
De schouders dragen niet meer,
doch ondergaan.
De ziel wilt niet meer,
doch verstaat.
Het bloed kleurt donker,
terwijl het rood hoort te zijn.
De ridder op het paard,
is niet meer wie hij is geweest.
Een gezegde heeft mij geleerd:
De grootste helden lijden het meest.
Het gevecht heeft het verschil niet [...]

Vroeg
donker
grijs
regen
wind
koude
weer een kist
en een jongen
die je voor altijd mist.

Ik wil sterven.
ik wil er niet meer zijn.
ik wil weg zijn,
en vluchten van de pijn
want wat ik voel
is meer dan iemand kan verdragen.
Wat ik voel
is meer dan het leven van
een lichaam kan vragen.
Het is die pijn die je voelt
als je ongedane zaken gaat bekennen.
Het is die pijn waarover je niemand mag vertellen
want iedereen schijnt het [...]

Koude woede,
Gefrustreerde blokkade,
kokende ademhaling,
pijnlijke bloedstoten,
scheurende stembanden.
stilte, het luisterende oor
van niemand.
Einde van een era.
Na het leven van
Iemand…

ik brand
van verlangen
voel pijn
en eenzaamheid
waarvan ik bang ben
ik voel de drang
om naar je te komen
doch ik blijf weg
blijf bang
een ochtend zonder je
een zonsopgang
zonder vogelzang
na veel pijn en leed
heb ik geleerd
zowel leven als dood
hebben het mes gedeeld

Ik ben de tovenaar.
van woord.
Ik ben de tovenaar.
In ziel.
Ik tover
waar onmogelijk
slechts een
wens is.
Ik tover waar
ogen gesloten zijn
en vertrouwen
het beeld vertaalt.
Ik ben de muur
waar steun
zijn naam
van haalt.
Ik ben het beeld
dat dromen vult.
Ik ben de droom
die levens vult.
elke dag sterf ik.
Want ik ben bang
ik vrees
de wonders
de pijn
die ik maken kan.

ik treurwilg door de dag,
als een verfrommeld blad,
weggesmeten,
de dichter houdt niet van zijn geschrift.
De geschreven zelfhaat gloeit in het gedicht,
want de dichter is bang van het licht,
bang van de waarheid
bang van de verzen die hij dicht.
Opgesloten in de wereld van zichzelf,
in woorden gevangen en gewelfd.
Onder de zorgen bezweken en bedelfd.
Het einde van de era van [...]