Bang slapen

oude foto’s, jonge herinneringen…
mooie tijden, en zo van die dingen…
ik kan geen woorden voor mijn verdriet vinden…
leegte in alle plaatsen van mijn zinnen…
ik kan je niet uit mijn hoofd zetten…
ik kan mijn gedachten gewoon niet van je beletten…
de tijd met jou is mijn laatste beeld voor ik ga slapen…
je naam is mijn eerste gedacht dat ik ‘s morgens kan maken…
en dan word ik wakker, en weet ik dat je verleden bent…
hoewel je nog van me houdt, ben ik niet tevreden gesteld…
ik lig op mijn bed, armen onder mijn kussen…
ogen naar plafond gericht, m’n gedachten draaien lussen…
dan denk ik aan je knuffelende armen rond me… ik begin te zweven…
ik hoor die woorden die van me houden, en even ga ik weer leven…
je gezicht tekent zich voor me, en ik ga glimlachen…
ik voel je warmte tegen me, en geniet ervan…
ik denk terug aan je ogen, diep in de mijne… ik ga dromen…
ik droom van je lach, met rode wangen…
ik slaap terwijl ik bang ben…