Achtergelaten

echo’s uit het verleden halen me uit mijn dromen…
ik draai mijn hoofd in mijn kussen, probeer de waak te ontkomen…
drukkende oogleden kunnen mijn tranen geen halt tonen…
parels van verdriet dringen in mijn kussen…
mijn lege lichaam ligt opgerold in mijn bed…
in een eenzame hoek van mijn huis….
verborgen in de donkerte van mijn levenloze buurt…
in de doorzichtigheid van de nacht…
lig ik…
alleen…
te wenen…