Aan jullie
Jullie vinden het grappig,
Jullie denken dat ik het niet versta,
Jullie denken dat het geen pijn doet,
Maar jullie zijn te dom.
Te kinderachtig.
Te ongeboren om te beseffen hoeveel leven een trauma is.
Te onervaren om te geloven dat ik niet ben
wat ik laat zien.
Men zegt dat zien geloven is.
Maar jullie willen niet zien wat ik herberg.
Jullie weigeren te geloven wat ik vertel.
Jullie zijn blindelings op zoek,
Naar ongeluk.
Naar pijn.
Naar kwaad.
Naar destructie.
Naar ongeloof.
En een waarheid die jullie niet willen kennen.
Zonder besef.
Jullie kleutersporen
laten een identificeerbare lijn van verwoesting achter.
Mijn leven
Is jullie speelterrein.
