Het vechten lijkt ten einde.
De wil is verdwenen.
De ogen kijken niet meer,
doch staren.
De schouders dragen niet meer,
doch ondergaan.
De ziel wilt niet meer,
doch verstaat.
Het bloed kleurt donker,
terwijl het rood hoort te zijn.
De ridder op het paard,
is niet meer wie hij is geweest.
Een gezegde heeft mij geleerd:
De grootste helden lijden het meest.
Het gevecht heeft het verschil niet [...]

Deze wereld is niets voor mij.
De mensen, en de plaatsen,
allemaal zo klein.
Geen plaats voor vreugde,
geen plaats voor vrijheid.
Altijd maar de valse lach,
altijd maar jouw gezag.
De eeuwige pijn die mij volgt,
en de eindeloze eenzaamheid.
Deze wereld is niets voor mij.
Maar gelukkig is het straks voorbij.