de zon gaat op
ogen glijden over de bibberende horizon
tranen trillen traagjes door je heen
je lichaam is vermoeid van een gewonnen gevecht
de pijn is er niet, maar de wonden zijn echt
de hemel kleurt langzaam,
een schilderij van tijd
kruipend licht raakt je gelaat
een koude gloed spookt door je heen
haar naam
het strand is leeg
tranen vallen over je heen
blijf niet [...]

Ik schreeuw, maar niemand hoort me
ik bloed, maar niemand ziet het
snikkende tranen proberen je naam uit te spreken,
maar de adem komt je in levenloze letters breken
ik probeer mijn gevoelens te laten gaan,
maar telkens ik probeer, breekn de tranen door me heen
maandenlange pijn vindt zijn weg door mijn bestaan
ogen dragen de last van pijn, onstaan in [...]

oude foto’s, jonge herinneringen…
mooie tijden, en zo van die dingen…
ik kan geen woorden voor mijn verdriet vinden…
leegte in alle plaatsen van mijn zinnen…
ik kan je niet uit mijn hoofd zetten…
ik kan mijn gedachten gewoon niet van je beletten…
de tijd met jou is mijn laatste beeld voor ik ga slapen…
je naam is mijn eerste gedacht dat [...]

ik verlang naar je gezicht
naar die verzameling van schoonheid en eenmaligheid
hemels, als een gedicht
waarvan men zegt dat dit bovengaat aan werkelijkheid
ik verlang naar je lach
naar die stralende momenten
wonderlijk, zoals het kleuren van de horizon, bij zonsopgang
ik kom naar je toe, want ik verlang naar jou.
de eerste zonnestralen
zijn een verlangen,
zoals het happen naar lucht
tot je boven [...]

Kort genoten seconden
herleven
in
schreeuwenlange maanden.
Pijn
Net scheuren
die je lichaam je aandoen.
Brandend bloed
in je aders,
bijt door je heen
Net messteken
door bloed
en been.
Scheurende stembanden.
Hoor me,
hoe ik ween.

Ik schrijf woorden, en ze raken.
Ik omschrijf woorden, en ga je haten.
Ik laat je horen, hoe ik je zal kraken.
Ik laat weten hoe ik dat af zal maken.
Ik preek pijn en vertaal het kwaad.
Ik verbrand je zijn, en verschroei je naam.
Ik en Jij. Opgegeven. Einde. Het is te laat.
Ik leer je wenen,tranen en schreeuwen.
Ik breek [...]

het komt er langzaam aan…
binnen 6 uur zal het er staan
en dan weer weggaan
het komt in golven met de wind
het komt voorzichtig als een pluim op een pasgeboren kind
langzaam komt het naar me toe
alsof het komt kijken naar wat ik doe
ik zit op korrels van de natuur
te wachten op de komst van het uur
met de [...]

Wit
Als haar lach
als ze
halfwakker
naast me lag.
Net niet zacht
maar onbereikbaar
als haar liefde
die zo
tastbaar
bij me ligt.
Zo zweef je rond me
Wolkje in de hemel

Ik mag geen clichés schrijven.
ze zegt dat ik origineel moet blijven…
opgedragen creativiteit,
niet dat ik dat mijd,
maar ongeloof is ongelooflijk dichtbij
Een blozende lach, na een onterecht verwijt.
Een onzichtbare wonde,
gemaakt door woord en gevoel, dat zichtbaar snijdt…
Ik heb alles verwezenlijkt wat zij ooit wou…
Alleen doe ik alles verkeerd,
als ik probeer te zeggen,
hoeveel ik van haar hou…

1 April
Losse flodders van harde woorden
breken de blinkende wangen van een gepeste
zonder eerbied voor het menselijk lichaam
steek je haar neer
Onzichtbare wonden en scheuren, die nooit genezen.
Haar ogen staren naar een wereld
die zij niet meer ziet, of herkent.
Vertekend beeld in die spiegel van zichzelf.
29 Februari
Een stil klaslokaal,
een traag pratende leerkracht
jij weent
om de lege plaats in de [...]