Ik adem.
Ik schrijf.
Ik teken.
Mijn hand
laat jouw hart
Breken.
Ik kijk.
Je houdt je adem
even in.
Je oog
sterft
in een traan.
Ik haat je.
Ik ben gekomen
en nooit
gegaan.
Ik zal er altijd zijn
om je
snachts in zweet
te laten dromen
over
wat je me
hebt aangedaan.

Ik kruis de nacht,
en verdwijn in straten.
Namen van vroeger,
niet alleen op elke hoek,
wel in elke weerspiegeling,
van wat ik zie.
Ik dwaal langs een station,
waar schijnbare namen
vergeten worden.
Ik kom aan de laatste hoek.
Een vluchtige blik,
vervaagt in voetstappen tijd.
Ik herriner me gebouwen.
Ik zal nooit herdacht worden.
Heel misschien morgen.
Niemand zal ooit weten,
dat ik hier heb geweend,
midden in de nacht
omdat [...]

Ik wil sterven.
ik wil er niet meer zijn.
ik wil weg zijn,
en vluchten van de pijn
want wat ik voel
is meer dan iemand kan verdragen.
Wat ik voel
is meer dan het leven van
een lichaam kan vragen.
Het is die pijn die je voelt
als je ongedane zaken gaat bekennen.
Het is die pijn waarover je niemand mag vertellen
want iedereen schijnt het [...]

Morgen sterf ik..
dan is de wereld vrij..
morgen ga ik…
dan is de wereld gezellig zonder mij…
morgen ben ik niet meer…
en is alle pijn voorbij…
Morgen geef ik alles op…
dan heb je rust tot je me mist…
want ik laat je niet alleen…
ik ben de pijn in je lichaam…
ik spook door je hoofd zonder dat ik mag…
ik ben die [...]

Koude woede,
Gefrustreerde blokkade,
kokende ademhaling,
pijnlijke bloedstoten,
scheurende stembanden.
stilte, het luisterende oor
van niemand.
Einde van een era.
Na het leven van
Iemand…

ik brand
van verlangen
voel pijn
en eenzaamheid
waarvan ik bang ben
ik voel de drang
om naar je te komen
doch ik blijf weg
blijf bang
een ochtend zonder je
een zonsopgang
zonder vogelzang
na veel pijn en leed
heb ik geleerd
zowel leven als dood
hebben het mes gedeeld

Een eenzame schaduw in de nacht.
losgetrokken van geloof en realiteit.
Zwervend door de oude straten van het verleden,
met heimwee naar dan.
In het station staat een wenende man,
tegen een muur waar men zijn levensverhaal lezen kan.
Op het strand staat een treurig meisje dat de zon mist,
terwijl een schaduw weet dat zij dat is.
Een ogenschijnlijk dode reist,
en denkt [...]

Ik ben de tovenaar.
van woord.
Ik ben de tovenaar.
In ziel.
Ik tover
waar onmogelijk
slechts een
wens is.
Ik tover waar
ogen gesloten zijn
en vertrouwen
het beeld vertaalt.
Ik ben de muur
waar steun
zijn naam
van haalt.
Ik ben het beeld
dat dromen vult.
Ik ben de droom
die levens vult.
elke dag sterf ik.
Want ik ben bang
ik vrees
de wonders
de pijn
die ik maken kan.

Wat is leven?
Door Ronny Welter.
Wat houdt een leven in?
Naast wakker worden en de dag doorstaan,
om ’s avonds je dagelijkse,
persoonlijke
zwarte wereld in te gaan…
Hoeveel vergt het leven
van de ziel
van een vechter?
Wanneer bekeert zich
de inhoud
van een bittere ziel
zich
tot
een volwaardig ideaal
Waar een wereld naar opkijkt
als een doel
dat onbereikbaar is?
Hoe onmogelijk lijkt de wereld
die een blinde
op
een zweefgetouw
verwezenlijkt?
Hoever is het [...]

ik treurwilg door de dag,
als een verfrommeld blad,
weggesmeten,
de dichter houdt niet van zijn geschrift.
De geschreven zelfhaat gloeit in het gedicht,
want de dichter is bang van het licht,
bang van de waarheid
bang van de verzen die hij dicht.
Opgesloten in de wereld van zichzelf,
in woorden gevangen en gewelfd.
Onder de zorgen bezweken en bedelfd.
Het einde van de era van [...]