Ik heb gevochten
als een ridder.
Met eer.
Ik heb met opgeheven hoofd
mijn vijand aanschouwd.
Ik heb elke beweging van zijn zwaard
een faire antwoord gegeven.
Ik heb gevochten
als een soldaat.
Met moed.
Ik heb gedaan wat nodig was
om niet te verliezen
waarvoor zoveel bloed vergoten is.
Ik heb gevochten
als een kind.
Met dromen.
Ik heb in mezelf
en in anderen
geloofd.
Maar men heeft tegen mij gelogen.
Men heeft in [...]

hou niet vast aan je dromen
geloof er niet in
want altijd zal wel iemand komen
die je zegt dat ze niet zullen worden
wat jij wil dat ze zijn
waar jij zo hard voor vecht
maar hij heeft het recht
want voor hem zijn ze niets meer
dan
een speelplein van jouw fantasie
geen realiteit
geen kans
hou niet vast aan je dromen
doe het niet
want je [...]

Gedichten zijn geen woorden,
het zijn geen zinnen.
Het zijn koelbloedige moorden,
geschreven met bloed en wonden,
pijn in tijd geschonden.
Het lichaam op de proef gesteld,
het geduld in levens geteld.
Gedichten kunnen haat beschrijven,
of je gezicht tot tranen drijven.
Gevoel na gevoel tot over de rand,
tot daar, waar des dichters licht nog brand.

Vroeg
donker
grijs
regen
wind
koude
weer een kist
en een jongen
die je voor altijd mist.

mijn vinger glijdt over het blad
maar het blad leeft niet
de traan verwoest mijn gezicht
maar het blad leeft niet
telkens opnieuw ga ik door de deur
en bevriest het beeld
donkerrode nagels
zonder lak
maar het blad leeft niet
ik geef alles wat ik heb
tot mijn longen schuurpapier zijn
maar het blad leeft niet
de regen blijft maar komen
en het blad wordt langzaam begraven
onder [...]

Ik adem.
Ik schrijf.
Ik teken.
Mijn hand
laat jouw hart
Breken.
Ik kijk.
Je houdt je adem
even in.
Je oog
sterft
in een traan.
Ik haat je.
Ik ben gekomen
en nooit
gegaan.
Ik zal er altijd zijn
om je
snachts in zweet
te laten dromen
over
wat je me
hebt aangedaan.

Ik kruis de nacht,
en verdwijn in straten.
Namen van vroeger,
niet alleen op elke hoek,
wel in elke weerspiegeling,
van wat ik zie.
Ik dwaal langs een station,
waar schijnbare namen
vergeten worden.
Ik kom aan de laatste hoek.
Een vluchtige blik,
vervaagt in voetstappen tijd.
Ik herriner me gebouwen.
Ik zal nooit herdacht worden.
Heel misschien morgen.
Niemand zal ooit weten,
dat ik hier heb geweend,
midden in de nacht
omdat [...]

Ik wil sterven.
ik wil er niet meer zijn.
ik wil weg zijn,
en vluchten van de pijn
want wat ik voel
is meer dan iemand kan verdragen.
Wat ik voel
is meer dan het leven van
een lichaam kan vragen.
Het is die pijn die je voelt
als je ongedane zaken gaat bekennen.
Het is die pijn waarover je niemand mag vertellen
want iedereen schijnt het [...]

Morgen sterf ik..
dan is de wereld vrij..
morgen ga ik…
dan is de wereld gezellig zonder mij…
morgen ben ik niet meer…
en is alle pijn voorbij…
Morgen geef ik alles op…
dan heb je rust tot je me mist…
want ik laat je niet alleen…
ik ben de pijn in je lichaam…
ik spook door je hoofd zonder dat ik mag…
ik ben die [...]

Koude woede,
Gefrustreerde blokkade,
kokende ademhaling,
pijnlijke bloedstoten,
scheurende stembanden.
stilte, het luisterende oor
van niemand.
Einde van een era.
Na het leven van
Iemand…